احساس بی‌دلیلی

درد تنهایی یا ندانستن دلیل آن؟:

واقعیت جالب: ویکتور فرانکل در «انسان در جستجوی معنا» می‌نویسد که تحمل هر رنجی با «چرایی» ممکن است، اما خودِ جستجوی بی‌پایان دلیل در نبود معنا، به «خلأ وجودی» تبدیل می‌شود. این احساس دقیقاً همان جایی است که مغز ما به جای تحلیل عینی، وارد چرخه‌ی نشخوار فکری می‌شود و درد را بدون منبع مشخص تقویت می‌کند. آیا گاهی بهتر نیست به جای «چرا»، روی «چطور زیستن با این حس» تمرکز کنیم؟

راهکار:

گاهی پذیرش همین «نمی‌دانم» بزرگ‌ترین آرامش است؛ تحقیقات نشان داده جستجوی وسواس‌گونه برای دلیل، اضطراب را چند برابر می‌کند.