نیاز به پنجرهای از امید:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد امید یک سازوکار دوپامینی است که مسیرهای حل مسئله را در مغز فعال میکند. آدمهایی که حتی یک «پنجره» کوچک از امید دارند، ۴۰٪ بیشتر در برابر بحرانها تابآوری نشان میدهند. سوال اینجاست: آیا واقعاً به پنجره نیاز داریم یا به توانایی دیدن پنجرههای موجود؟
راهکار:
گاهی پنجره امید در کوچکترین لحظههاست، مثل یک لبخند ناگهانی یا صدای باران؛ نیازی به جستجوی بزرگ نیست.