قدرت یک آغوش؛ دنیایی که دور بدنت حلقه میشود:
تحقیقات نشان میدهد یک آغوش ۲۰ ثانیهای سطح اکسیتوسین را تا ۳۰٪ بالا میبرد و کورتیزول (هورمون استرس) را به شدت کاهش میدهد. جالبتر اینکه پوست ما رشتههای عصبی خاصی به نام C-tactile دارد که فقط به نوازشهای آرام و گرم واکنش نشان میدهند و مستقیماً به اینسولا (مرکز ادراک بدن) پیام میفرستند. به زبان ساده، یک آغوش واقعاً مرزهای بدن را بازتعریف میکند و لحظهای «جهان» را در تماس پوستی خلاصه میکند.
راهکار:
اینکه بغل شدن را «تمام دنیا» حس میکنی، یک واکنش عصبی واقعی است. فشار ملایم روی پوست، گیرندههای CT را فعال میکند که مستقیماً به بخشهای مرتبط با خودآگاهی و امنیت در مغز میروند و مرزهای بدنی را محو میکنند. به همین خاطر است که لحظهای خودت را در دنیایی بزرگتر حل شده میبینی. دفعه بعد آگاهانه به این گسترش «خود» در آغوش توجه کن؛ این حس را ماندگارتر میکند.