حس آزادی بعد از رها کردن و رهایی از وابستگی:
پارادوکس رها کردن: هر تلاش برای فراموشکردن، حافظه را تقویت میکند (اثر سرکوب/بازگشت). در عوض، پذیرش فعال، پاسخ ترس شرطیشده را خاموش میکند (خاموشی شرطی) و فعالیت آمیگدال را کم میکند. آزادی، نبودِ آن چیز نیست؛ فروپاشی پیشبینی رنج است. کدام چیز را فقط سرکوب میکنی، نه رها؟
راهکار:
رها کردن یعنی خاطره پاک شود نیست؛ یعنی خاطره دیگر تصمیمهای امروزت را نگیرد. یک تمرین: چیزی که رها کردهای را در یک جمله بنویس، بعد جمله دوم را اضافه کن: «این بخشی از تاریخ من است، نه فرمانروای امروز من.» اگر دلت گرفت، همان جمله را با صدای بلند تکرار کن؛ ذهن بهتدریج یاد میگیرد که فاصله، خودش یک شکل از آزادی است.