احساس عشق اول

عشق اول و آخر؛ چرا تجربه عشق تکرار نمی‌شود؟:

مطالعات تصویربرداری عصبی نشان می‌دهد عشق اول مدارهای پاداش مغز را چنان فعال می‌کند که اثری مشابه کوکائین دارد. به‌همین دلیل خاطره‌اش با چنان شدتی کدگذاری می‌شود که هر تجربه بعدی در مقایسه، کم‌فروغ جلوه می‌کند. روانشناسان این پدیده را «لنگر انداختن حافظه» می‌نامند؛ یعنی ممکن است عشق دوم واقعاً بهتر باشد، اما ترازوی ذهن از ابتدا روی یک نقطه کالیبره شده.

راهکار:

از منظر روانشناسی شناختی، این باور به «خطای اوج-پایان» مربوط است: ما شدیدترین لحظات عشق اول و پایانش را بیش از هرچیز به خاطر می‌سپاریم. مغز آن را به‌عنوان مرجع قرار می‌دهد، درحالی‌که عشق‌های بعدی ممکن است آرام‌تر اما عمیق‌تر باشند. هر عشق اثر انگشت عاطفی منحصربه‌فرد خودش را دارد.