احساس عمیق به کسی که نمی‌ماند

چرا به کسی که قصد ماندن ندارد بیشتر دل می‌بندیم؟:

در روانشناسی، مغزِ ما ابهام را با اهمیت اشتباه می‌گیرد. وقتی طرف مقابل سیگنالِ رفتن می‌دهد، سیستم پاداش مغز فعال‌تر می‌شود و ما فکر می‌کنیم این احساسِ عمیق‌تر یعنی عشقِ واقعی‌تر؛ در حالی که اغلب فقط واکنش به فاصله و عدم قطعیت است. به این حالت «جاذبهٔ ناشی از دسترس‌ناپذیری» می‌گویند.

راهکار:

این الگو در روانشناسی رابطه به «تقویت متناوب» نزدیک است؛ وقتی محبت طرف مقابل نامنظم و همراه با فاصله باشد، مغز دوپامین بیشتری ترشح می‌کند و دقیقاً همان آدمِ دورتر، جذاب‌تر به نظر می‌رسد.