غم فراتر از اشک: جدایی از زمان و هستی:
آیا میدانستی در تحقیقات علوم اعصاب، احساس «از جریان زمان جدا شدن» در غم شدید با کاهش فعالیت در ناحیه اینسولای مغز ارتباط دارد؟ همین ناحیه مسئول درک لحظه «اکنون» و احساس بدنی است. وقتی اندوه عمیق میشود، مغز برای محافظت، پردازش زمانی را مختل میکند تا گویی در یک مکث بیزمان فرو میروی. سوالی که اینجا مطرح میشود: آیا این «بیزمانی» میتواند راهی برای التیام باشد یا خودش زخم را عمیقتر میکند؟
راهکار:
این توصیف شاعرانه از غم، یادآور مفهوم «Dissociation» در روانشناسی است: حالتی که فرد خود را از بدن و زمان جدا حس میکند. شاید تجربهات از غم فراتر از یک احساس ساده باشد؛ گاهی غم شدید مکانیسم دفاعی ذهن برای فاصله گرفتن از رنج است.