بوسیدن یواشکی وقتی خوابی؛ عاشقانهای برای لحظههای بیخبری:
پژوهشها نشان میدهند بوسیدن لبها فقط یک حرکت عاطفی نیست؛ فشار ملایم لبها عصب سهقلو و قشر حسی مغز را فعال میکند و ترشح اکسیتوسین را حتی در خواب سبک بالا میبرد. در مراحل NREM، مغز محرکهای لمسی آشنا را بهعنوان نشانه ایمنی ثبت میکند، نه تهدید؛ برای همین بوسه آرام میتواند ریتم قلب فرد خوابیده را کمی کاهش دهد و خواب عمیقتری بسازد. نوزادان انسان هم از طریق تماس دهانی با مادر آرام میشوند و این مسیر عصبی هرگز خاموش نمیشود.
راهکار:
در روانشناسی دلبستگی، ابراز عشق در لحظهای که طرف مقابل در امنیت کامل است، پیام ناخودآگاه «بیقیدوشرط بودن» میفرستد؛ این جمله را میتوان شروع یک مونولوگ شبانه بلندتر کرد.