بیتوجهی، قاتل خاموش احساسات و روابط:
در علوم اعصاب، توجه مانند کود برای مغز است: سیناپسهایی که تحریک نشوند، طی فرایندی به نام «هرس سیناپسی» حذف میشوند. در روانشناسی نیز، آزمایش معروف «چهرهٔ بیاحساس» نشان داد نوزادان در برابر بیتوجهی والدین دچار چنان اضطرابی میشوند که گویی در حال فروپاشیاند. پس این «مردن» صرفاً استعاره نیست، یک برنامهٔ زیستی-عصبی واقعی است که در سطح سلولی و روانی رخ میدهد.
راهکار:
توجه را مانند آب تصور کن؛ یک منبع محدود که اگر آگاهانه تخصیصش ندهی، چیزهایی که برایت مهماند پژمرده میشوند. شاید بتوانی هر روز چند دقیقه «آبیاری توجه» را برای یک رابطه یا حتی یک حس خوب برنامهریزی کنی.