اگر اول به آخر فکر نکنی، آخرش پشیمان میشوی:
مغز انسان برای پاداشهای فوری کدگذاری شده است. پدیدهای به نام «نرخ تنزیل زمانی» باعث میشود ارزش یک پیامد دور را تا ۵۰٪ کمتر از پیامد نزدیک تخمین بزنیم. همین خطای شناختی است که باعث میشود افراد در لحظه تصمیمهای عجولانه بگیرند و بعداً با «سوگیری مرور به عقب» بگویند: «کاش اولش فکر کرده بودم.» سوالی که پیش میآید: آیا میتوانی سه تصمیم روزانهات را که فقط برای لذت لحظهای گرفتهای، نام ببری؟
راهکار:
این جمله یک اصل شناختهشده در روانشناسی تصمیمگیری به نام «نادیدهگیری عواقب بلندمدت» را بازتاب میدهد. برای جلوگیری از پشیمانی، میتوانی از تکنیک «تصور خود در آینده» استفاده کنی: دقیقاً مجسم کن که نسخهٔ آیندهات چه احساسی خواهد داشت اگر امروز اقدامی نکنی.