چرا زیادی بودن رابطه را خراب می‌کند؟:
این استعاره به یک پدیدهٔ عصبی به نام «habituation» (خوگیری) اشاره دارد: مغز انسان در مواجههٔ مداوم با یک محرک ثابت، پاسخ عاطفی خود را کاهش می‌دهد. جالب اینجاست که در روانشناسی تکاملی، این مکانیسم برای صرفه‌جویی در انرژی طراحی شده، اما در روابط مدرن باعث می‌شود «سیل محبت» به‌سرعت عادی شود و دیگر شور اولیه را نداشته باشد. برعکس، «نم‌نم» (محرک متناوب و غیرقابل‌پیش‌بینی) دوپامین بیشتری آزاد می‌کند. سؤال: آیا می‌توان در عین «نم‌نم بودن»، عمق رابطه را حفظ کرد؟
راهکار:
این متن به یک اصل روان‌شناختی به نام «قانون کاهش حساسیت» اشاره دارد: هرچه یک محرک (مثل توجه یا محبت) بیشتر و بی‌وقفه باشد، گیرنده نسبت به آن مقاوم می‌شود و دیگر لذت نمی‌برد. برای حفظ تأثیرگذاری، می‌توانی از «اصل کمبود» استفاده کنی: گاهی حضورت را محدود کن تا ارزشت بیشتر دیده شود. مثلاً در پیام‌دادن، همیشه اول نفر آخر نباش.