اهمیت سلول های بدن

وقتی ناراحتی، میلیون‌ها سلول فقط به تو اهمیت می‌دهند:

بدن انسان میزبان تقریباً ۳۷ تریلیون سلول است؛ میتوکندری‌ها باکتری‌هایی بودند که میلیاردها سال پیش همزیست شدند و حالا انرژی تک‌تک لحظه‌های تو را می‌سازند. جالب‌تر این که پپتیدهای عصبی، مولکول‌های احساسات‌اند و روی سطح سلول‌های ایمنی گیرنده دارند؛ یعنی غم و شادی تو فقط در مغز نیست، در کل بدنت جریان دارد. اگر این ارتش درون هر روز برای بقای تو می‌جنگد، چرا مغزت گاهی علیه‌اش حکم صادر می‌کند؟

راهکار:

بدنت یک امپراتوری زیستی است با وفادارترین ارتش؛ وقتی ناراحتی، فرمانده‌ای هستی که صدای سربازانش را نمی‌شنود. غم تو شیمیایی است که سلول‌ها بی‌وقفه خنثی‌اش می‌کنند، نه دشمن.