چطور با رفتار آدمها رو از دست میدیم؟ تأثیر حرف و عمل در اعتماد:
بر اساس علوم اعصاب، مغز انسان در قشر سینگولیت قدامی، تناقض بین قول و عمل رو در کمتر از ۲۰۰ میلیثانیه شناسایی میکنه. این خطای پیشبینی باعث ترشح نوراپینفرین میشه و اعتماد رو مثل یک فیوز قطع میکنه. به همین دلیله که یک رفتار ناهماهنگ میتونه هزاران کلمه رو بیاثر کنه. آیا اعتماد بازسازیشدنی است اگر فقط با کلمات جبران شود؟
راهکار:
این جمله رو میشه اینطور بازنگری کرد: حرفها فقط پل اولیهان، اما رفتار حکم نگهبان اون پل رو داره. در واقع ما آدمها رو نه با حرف، که با «پیشبینیپذیری رفتار» از دست میدیم. ذهن ما مثل یه حسابرس دقیق، نسبت رفتار به گفتار رو محاسبه میکنه و در لحظهای که فاصله زیاد بشه، بیصدا رابطه رو بیاعتبار میکنه.