چرا برای چیزهای بیاهمیت گریه میکنیم؟:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که اشکهای ناشی از ناامیدی، هورمون کورتیزول را دفع میکنند. پس گریهی تو برای «چیز بیاهمیت» در واقع واکنش فیزیکی به استرس انباشتهای است که ربطی به آن موضوع ندارد. آیا تا به حال شده بعد از گریه حس کنی که اصلاً برای چی گریه کردی؟
راهکار:
این جمله یادآور نظریهی «ناهماهنگی شناختی» است: مغز ما برای حفظ تصویر خود از «بیاهمیت بودن» موضوع، اشک میریزد تا تناقض درونی را تخلیه کند. شاید آن چیز واقعاً مهم بوده، اما تو نخواستی بپذیری.