دو درس مهم زندگی: فقط خودت هستی و خودت زندگیات را میسازی:
مغز انسان مکانیزمی به نام «پلاستیسیته عصبی» دارد: هر بار که به خودت تکیه میکنی، مسیرهای عصبی جدیدی برای استقلال و اراده شکل میگیرد. جالب است که پژوهشها نشان میدهد حس «تکیه به خود» دوپامین بیشتری نسبت به وابستگی به دیگران آزاد میکند – یعنی موفقیت واقعاً یک تقویتکنندهی بیولوژیکی دارد.
راهکار:
این دو نکته در واقع دو روی یک سکهاند: تنهایی ات را به فرصتی برای خودسازی تبدیل کن. پیشنهاد میکنم یک دفترچه «گامهای کوچک روزانه» باز کنی و هر شب بنویسی امروز چه کاری فقط برای خودت انجام دادی.