چهار کلمه عاشقانه: اعتماد به مادر، پدر، خواهر و برادر:
مطالعات عصبشناسی نشان میدهد شنیدن نام اعضای نزدیک خانواده، مرکز پاداش مغز را مثل دیدن شکلات فعال میکند. این واکنش حتی به نامهای نوشتهشده هم تعمیم دارد. جالب اینجاست که اعتماد نیز یک سازوکار عصبی-اقتصادی است: مغز با ترشح اکسیتوسین ریسک اعتماد به خویشاوند را کاهش میدهد. آیا این اعتماد بنیادین را میتوان با همان واژهها به افراد خارج از دایره خانواده هم یاد داد؟
راهکار:
اگر این چهار کلمه ستون اعتماد تو هستند، میتوانی یک پروژه کوچک بسازی: از هر کدام بخواه یک کلمه که نماد اعتمادشان به توست بگویند و یک واژهنامه خانوادگی درست کن.