اهمیت خانواده به عنوان پناهگاه

خانواده بی‌قید و شرط؛ تأملی بر نقل‌قول آرتور میلر:

در روانشناسی دلبستگی، مفهوم «پایگاه امن» می‌گوید انسان‌ها از بدو تولد نیاز به یک نقطه‌ی مرجع دارند که در مواقع خطر بدون قضاوت پذیرفته شوند. مطالعات نشان می‌دهند صرف حضور یک خانواده‌ی پذیرا سطح کورتیزول خون را کاهش می‌دهد، حتی اگر هیچ راه‌حل عملی ارائه ندهند. آیا شبکه‌های دوستی مدرن جایگزین این عملکرد تکاملی شده‌اند؟

راهکار:

آرتور میلر می‌گوید خانواده 'باید' تو را بپذیرد. این 'باید' همزمان هم تکیه‌گاهی قدرتمند است و هم زندانی عاطفی. شاید چالش واقعی این باشد: چطور امنیت را بپذیریم، بدون آن‌که اسیر انتظارات نانوشته‌اش شویم؟