روز زبان مادری؛ چرا حفاظت از زبان کردی یک وظیفه ملی است:
پژوهشهای عصبشناختی نشان میدهند که زبان مادری در ناخودآگاه ما کدگذاری میشود و حتی هنگام فکر کردن به زبانی دیگر، مفاهیم ابتدا در مغز به زبان نخست پردازش میشوند. جالبتر آنکه زبان کُردی با همهٔ گویشهایش، یکی از بازماندگان ساختار «ارگاتیو» (کُنایی) است—همان ساختاری که در فارسی باستان رواج داشت اما فارسی نو آن را از دست داد. یعنی شما با هر جمله به کُردی، در واقع به شیوهٔ نیاکان هخامنشی حرف میزنید. فکر میکنید احیای ساختارهای زبانی کهن، میتواند زاویهٔ نگاه ما به جهان را هم تغییر دهد؟
راهکار:
برای زندهنگهداشتن زبان مادری، یک چالش خانوادگی راه بیندازید: هر هفته یک واژهی کُردی قدیمی یا مهجور را انتخاب کنید و هر عضو خانواده یک جمله یا خاطرهی کوتاه با آن بسازد. همچنین، صدای بزرگان فامیل را هنگام تعریف یک داستان یا لالایی قدیمی ضبط کنید—این آرشیو کوچک، گنجینهای برای نسلهای بعد خواهد بود.