دوست داشتن در روزهای سخت؛ عشقی که ماند:
در علوم اعصاب به این «رمزگذاری وابسته به هیجان» میگویند: آمیگدال در شرایط استرس، خاطره عاطفی را با جزئیات بیشتری در هیپوکامپ ذخیره میکند؛ یعنی عشقی که در روزهای سخت تجربه شود، قویتر از عشقِ روزهای معمولی در حافظه مینشیند. پژوهشهای هلن فیشر هم نشان داده سیستم دوپامینی عشقِ رمانتیک حتی با کورتیزول بالا فعال میماند؛ مغز سختی را به «اهمیت» ترجمه میکند. آیا پس عشقِ بحرانها یک انتخاب شیمیایی است یا معنا؟
راهکار:
این جمله را میتوان بازتعریف عشق دانست: عشق نه یک احساس ساده، بلکه انتخابِ ماندن در شرایط سخت است. برای پررنگتر شدن این معنا، یک مصداق عینی از همان روزهای سخت و نقشی که آن شخص داشت را به متن اضافه کن تا از انتزاع بیرون بیاید.