وقت گذاشتن برای افراد مهم؛ سرمایه‌گذاری عاطفی:
در روان‌شناسی اجتماعی، «اثر مجاورت» می‌گوید حضور مکرر و بی‌واسطه، حتی بدون تعامل عمیق، دوست‌داشتن را افزایش می‌دهد؛ اما پژوهش‌ها نشان می‌دهد کیفیت توجه مهم‌تر از مدت آن است: گوشی در دست، زمان را به حضور فیزیکی بی‌اثر تبدیل می‌کند. آخرین باری که کسی را بدون صفحه‌نمایش دیدی چه زمانی بود؟
راهکار:
این جمله را می‌توان این‌طور بازخوانی کرد: وقت‌گذاشتن برای افراد مهم پیش از آنکه رقابتی بر سر توجه باشد، نوعی سرمایه‌گذاری عاطفی است؛ اما اگر تنها از ترس از دست دادن باشد، به کنترل و اضطراب تبدیل می‌شود.