فراموشی؛ بیحرمتی به رنجهایی که کشیدیم:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد مغز خاطرات دردناک را در آمیگدال ذخیره میکند و فراموشی فعال (سرکوب) گاهی علائم PTSD را کاهش میدهد. اما حذف کامل خاطره، هویت فرد را دچار بحران میکند. این جمله دقیقاً به این پارادوکس اشاره دارد: آیا فراموشی همیشه بیحرمتی است؟
راهکار:
این جمله تضاد عمیقی را نشان میدهد: از یک سو، فراموشی مکانیسمی طبیعی برای التیام و بقا است؛ از سوی دیگر، یادآوری رنجها هویت و درسهای ما را میسازد. شاید تعادل بین «رها کردن» و «بهیاد سپردن» همان چیزی است که رشد واقعی را ممکن میکند.