آرزوی اهدای عمر به کسی که میخواهد زندگی کند:
در روانشناسی، این تمایل به «اهدای عمر» میتواند نشانهای از «سندرم پیش از مرگ» باشد، حالتی که فرد حس میکند زندگیاش هدر رفته و ارزشش را برای کسی که آن را میخواهد، قربانی میکند. این پارادوکس غمانگیز است: احساس بیارزشیِ عمیقِ عمر خود، در تقابل با ارزش قائل شدن بینهایت برای میل به زندگی در دیگری. آیا این فداکاریِ ناامیدانه، در نهایت تلاشی برای یافتن معنا نیست؟
راهکار:
این حس عمیق میتواند نقطهشروع یک جستجوی شخصی برای یافتن یا ساختن آن 'دلخواهی' در زندگی خودتان باشد، حتی در قالبهای کوچک.