تعلق قلب من، ضربان تو:
از نظر فیزیولوژیک، ضربان قلب توسط گره سینوسی-دهلیزی تنظیم میشود، اما هیجانات قوی میتوانند با ترشح آدرنالین آن را کاملاً به هم بریزند. جالب است که مغز در حالت عشق شدید، مناطق مرتبط با قضاوت و ترس را غیرفعال و مناطق مسئول پاداش را فعال میکند؛ گویی عشق، منطق را میدزدد و کنترل ضربان را به دیگری میسپارد. آیا این تسلیم فیزیولوژیک، انتخاب است یا یک تصرف بیولوژیک؟
راهکار:
این ایدهی زیبا را میتوان با یک حرکت خلاقانه گسترش داد: یک «نقشهی ضربان» ترسیم کنید. در یک روز عادی، لحظاتی که حضور معشوق را به شدت احساس میکنید (مثلاً با دیدن یک چیز مشترک، شنیدن یک آهنگ) را یادداشت و زمان آن را ثبت کنید. الگوی این زمانها ممکن است تصویری انتزاعی و شخصی از نقشهی عاطفی شما بسازد.