احیا

و گاهی فقط خودت میدانی
چقدر ویرانه ای،چقدر غیرقابل احیا و چقدر سوت و کور :)️

دوبآره سبز خوآهیم شد؛به احترام اشک هآیمآن.️

من به چشم های بی قرار تو قول میدهم:
ریشه های ما به آب و شاخه های ما به آفتاب
می رسد...
ما دوباره سبز می شویم🌱
️

Morning is when you shine
And bring me back alive...!

صبح یعنی توُ بتابی
و مرا زنده به خود گردانی...!🫂️

دیدن‌چشمات‌فقط‌یک‌اتفاق‌ساده‌نبود؛
من‌دوباره‌متولد‌شدم‌،برای‌اولین‌بار‌زندگی‌کردم
زیبایی‌تموم‌منظومه‌شمسی‌رو‌از‌نزدیک‌لمس‌کردم
دردامو‌فراموش‌کردم‌واز‌نو‌خندیدم.
تو‌تولد‌دوباره‌ی‌منی'
-لاوینم-️

بهار آمد، درختان جامه‌ی سبز برانداختند
شکوفه‌ها به شاخه‌ها، چو ستاره درخشیدند




️

🌱به یمن آمدنت تازه کن جهان مرا🌱️

تاریکی ِ محض منم..
بارِقه نور تویی..
صَحرا منم
قَطره یِ باران تویی


هَوای یَخبندان منم..
آغوشِ گَرم تویی
گلِ خشکیده منم !
شکوفه ی نو بهار تویی..️

همچو ققنوس از خاکستر آتشی که بر قلبم زدی
بر می‌خیزم.️

هوا پر شد ز نغمه‌ی هزاران مرغ خوش‌خوان
زمستان رفت و با خود روزهای سرد برد

#شخص_سوم️

هر چه دلم را بشکستی به فدایت گل من

پس تو خودت قلب مرا بار دگر زنده بکن🌱.

#شعری_از_میعاد️

اونجا که شاملو در وصف بعضی آدما در زندگیمون میگه:
زندگی ترکم کرده بود؛
زندگی آوردی‌.🫠❤️‍🩹️

« مگر قلم کنید وگرنه؛
این دست‌ هایِ شکسته
روزی پا می‌گیرند...
دوباره در سر هایِ شکسته شور می‌افتد
دوباره از دل‌ های شکسته
شعر می‌بارد...
ای وایِ جان ما!
چه بی دریغ و بی‌خیال
شکسته و بستیدمان!
راستی را؛
سرشکسته نیستید؟!
از این همه شکستن و بستن؟
ای وایِ جانتان!
شما کیستید...!»️