اگر کفش اندازه‌ات بود

کنایه سیندرلا: اگر کفش اندازه‌ات بود!:

اصطلاح «اگر کفش اندازه‌ات بود بپوش» از قصه سیندرلا می‌آید؛ در نسخه‌های اولیه، کفش نشانه‌ای برای شناسایی هویت پنهان بود، نه توهین. امروز هم همین مکانیزم روانی کار می‌کند: جمله‌ی مبهم، مخاطب را وادار می‌کند خودش مصداق را پیدا کند و همین «کشف شخصی» اثر طعنه را ماندگارتر می‌کند.

راهکار:

این جمله با سپردن نقش «سیندرلا» به مخاطب، طعنه را از توهین مستقیم مؤثرتر می‌کند؛ چون فرد خودش را در روایت قرار می‌دهد و پیام را کشف می‌کند. برای تیزتر شدن، می‌توانی بعد از این جمله یک مکث کوتاه یا یک جزئیات واقعی اضافه کنی تا شنونده بین «به من مربوط نیست» و «دقیقاً به من مربوط است» گیر کند.