اگر همه مهربان بودند

اگر همه مهربون بودند چه می‌شد؟:

مطالعه‌های تکاملی می‌گویند نوعدوستیِ محض یک نقص است، نه آرمان: گروهی که همه‌شان بی‌دریغ مهربان باشند، طعمه‌ی فرصت‌طلب‌ها می‌شود و فرو می‌پاشد. مهربانیِ ماندگار فقط در گروه‌هایی تکامل یافته که با «طرد» یا «سرزنشِ» خودخواهان همراه است. پس جهانِ همه‌مهربان، جهانِ بی‌اعتمادی است، چون دیگر انتخابِت نیست. آیا مهربانی بدون امکانِ نبودنش، همچنان مهربانی است؟

راهکار:

مهربانیِ همه‌ی آدم‌ها، خودِ مهربانی را از بین می‌برد؛ چون دیگر کسی محتاجِ مهربانی نیست و هیچ‌کس نمی‌فهمد چقدر می‌تواند نجات‌بخش باشد. شاید همین‌جا، پشت همین «اگر»، دلِ تو از دلتنگی برای کسی می‌گوید که انتخاب کرد مهربان باشد.