اگر غیبت کردن و مسخره کردن شغل بود، ما میلیاردر بودیم!:
غیبت کردن از نظر علوم اعصاب دوپامین آزاد میکنه و حس قدرت موقت ایجاد میکنه. جالبه که انسانها ذاتاً برای همکاری و بقا، مکانیزمهای قضاوت اجتماعی رو تکامل دادن، ولی غیبت بیهدف دقیقاً برعکس همون غریزه همکاریه. سوال: آیا میشه این انرژی رو به جای شایعه، به چیز سازندهای مثل تحلیل موقعیتهای واقعی تبدیل کرد؟
راهکار:
این جمله یه نگاه طنز به فرهنگ غیبت داره. یه نکته جالب: تحقیقات نشون میده غیبت کردن در واقع یه مکانیزم بقای گروهیه که اعتماد رو تقویت میکنه، ولی اگه تبدیل به عادت بشه میتونه رابطهها رو خراب کنه. شاید بد نباشه یه بار با دوستات به جای غیبت، یه چالش جدید راه بندازین مثلاً «روز بدون غیبت».