سکوت در عشق: تفسیر بیت نزار قبانی:
در روانشناسی، «سکوت درمانی» یک تکنیک قدرتمند است. در دهه ۱۹۵۰، درمانگرانی مانند هارولد سیرلز از سکوت عمدی برای برانگیختن افکار و احساسات نهفته مراجعان استفاده می‌کردند. این سکوت، برخلاف تصور، یک فضای خلاء نبود، بلکه میدانی برای بروز تعارض‌های ناخودآگاه می‌شد. آیا سکوت همیشه نشانه بی‌مهری است یا گاهی عمیق‌ترین گفت‌وگوها در سکوت شکل می‌گیرد؟
راهکار:
این بیت نزار قبانی را می‌توان از زاویه‌ای دیگر دید: گاهی سکوت نه از بی‌علاقگی، که از عمق حسی است که کلمات قادر به بیانش نیستند. شاید شعر کامل او که می‌گوید «اگر دوستت داشت، با تو حرف می‌زد» در پاسخ به کسی است که سکوت را به جای شنیدن انتخاب کرده.