وقتی دلتنگی را خاک میکنی، بیشتر جوانه میزند:
تلاش برای سرکوب یک فکر، مانند فراموش کردن غم، نتیجۀ معکوس دارد. آزمایش «خرس سفید» وگنر نشان داد هرچه بیشتر سعی کنید به چیزی فکر نکنید، آن فکر بیشتر به ذهن هجوم میآورد. در روانشناسی به این «اثر بازگشتی» میگویند. دفن کردن دلتنگی در حافظه، مثل کاشتن بذر در خاک، آن را زندهتر و برجستهتر میکند. آیا تجربه کردهاید که نادیده گرفتن یک احساس، آن را قویتر کرده باشد؟
راهکار:
دفن کردن یک دانه در خاک، نور را از آن میگیرد اما دقیقاً شرایط رشدش را فراهم میکند: تاریکی، رطوبت و فشار. احساسات سرکوبشده هم در تاریکی ذهن رشد میکنند. شاعر اینجا ناخواسته یک اصل روانشناختی را به تصویر کشیده: تلاش برای خفه کردن دلتنگی، آن را برجستهتر میکند.