افتخار نکردن به پسر

پسری که نصف عمرش برای افتخار جنگید و نادیده گرفته شد:

تحقیقات علوم اعصاب نشان می‌دهد «طرد اجتماعی» و نشنیدنِ تأیید، همان مدارهای درد فیزیکی در مغز را فعال می‌کند؛ ناحیهٔ قشر سینگولات قدامی و اینسولا. یعنی «هیچ‌کس بهم افتخار نکرد» فقط یک احساس نیست، یک درد واقعی عصبی است. پسرها اغلب تشویق نمی‌شوند چون جامعه فرض می‌کند موفقیتِ آنها «وظیفه» است. آیا ما هم بخشی از همین چرخهٔ سکوت هستیم؟

راهکار:

شاید آن «هیچکس» در واقع یک نفر بوده که خودش هم هیچ‌وقت تحسین نشده؛ این چرخهٔ سکوت است، نه کمبودِ عشق. بعضی‌ها فقط بلد نیستند افتخارشان را کلمه کنند.