افسردگی و مرگ

من در لجنزاری که از اشک و اندوه پر شده و با نور کثیفِ خورشیدِ سرنوشت ام پوشیده شده ، به غرق شدن می اندیشم. آسوده خاطر و فارغ خیال ، به مرگی می اندیشم که هرگز زنده بودنی در پی نداشت.️

در نامه آخرش نوشته بود:
اندوه به پایان نرسید، خودم را به پایان رساندم️