افسردگی و کوررنگی احساسی

افسردگی و کوررنگی احساسی؛ وقتی دنیا بی‌رنگ می‌شود:

در افسردگی، «آنهدونیا» فقط بی‌لذتی نیست؛ مدار پاداش مغز به نشانه‌های مثبت کم‌واکنش می‌شود و توجه به تهدید/خنثی بیشتر می‌شود؛ به این ترتیب دنیا واقعاً کم‌رنگ‌تر پردازش می‌شود، نه اینکه رنگ‌ها رفته باشند. حافظه هم هم‌سو با خلق، گذشتهٔ شاد را دورتر و آرمانی‌تر بازسازی می‌کند. این فاصله، بخشی از علائم است نه سند نابودی.

راهکار:

این «کوررنگی» یعنی مغز فیلتر مثبت‌بینی را کم کرده، نه اینکه رنگ‌ها نابود شده باشند. در افسردگی، حافظه هم‌خلق می‌شود و گذشته را پررنگ‌تر از واقعیت بازپخش می‌کند؛ بنابراین مقایسهٔ «منِ الان» با «منِ رنگی قدیم» ناعادلانه است. بازگشت به رنگ، معمولاً از دیدن یک ته‌رنگ کوچک شروع می‌شود، نه از فشردن کلید بازگرداندن دنیا.