افسردگی و بی تفاوتی

حس پوچی و بی‌اهمیت شدن همه‌چیز:

در روان‌پزشکی به این حالت «بی‌لذتی» یا آنهدونیا می‌گویند و یکی از نشانه‌های اصلی افسردگی است. مغز در فشار مزمن، ترشح دوپامین را کاهش می‌دهد تا از درد روانی محافظت کند؛ نتیجه این است که سیستم پاداش مغز موقتاً خاموش می‌شود و آدم نه از چیزهای خوب لذت می‌برد، نه برای خودش ارزشی قائل است. جالب اینجاست که این بی‌حسی روانی گاهی یک مکانیزم بقاست، نه پایان راه؛ مغز در حال قرنطینه‌کردن هیجانات است تا بازیابی شود.

راهکار:

این جمله را می‌شود از زاویه‌ی «رسیدن به صفر هیجانی» خواند؛ نقطه‌ای که مغز برای محافظت از خودش فیلترها را موقتاً خاموش می‌کند. شاید این «هیچی مهم نیست» شروعِ سبک‌شدن از توقعات بیرونی باشد، نه فقدان ارزش.