نامه آخر؛ وقتی اندوه از زندگی بزرگتر دیده میشود:
پارادوکس اینجاست: در افسردگی حاد، مغز درد روانی را دقیقاً در همان مدارهای درد فیزیکی پردازش میکند. پژوهشهای تصویربرداری نشان دادهاند طرد اجتماعی همانند سوختگی درجه دو در مغز فعالسازی ایجاد میکند. بنابراین این نامه نه «پایان دادن به خود»، که تلاش برای پایان دادن به درد بود؛ اما درد روانی، برخلاف درد جسمی، با مرگ منتقل میشود، نه حل نمیشود.
راهکار:
این متن را میتوان بازتعریف کرد: اندوه پایان نمیپذیرد، اما شکل آن با عبور از بحران تغییر میکند. همانطور که تب نشانهی بیماری است، این نامه نشانهی یک درد قابل درمان است؛ اگر کسی چنین حسی دارد، گفتن آن به یک انسان، شروعِ همان عبور است.