شوخی نیما یوشیج با افسردگی: مگه من مردم؟:
نیما یوشیج در زمان حیاتش هرگز به اندازه امروز خوانده نشد؛ اولین چاپ مجموعه «افسانه» در ۱۳۰۱ تقریباً نادیده ماند. بعد از مرگش در ۱۳۳۸، انقلاب شعر نوی او ناگهان تثبیت شد—حالا ۹۰٪ شعر مدرن فارسی از مسیر او میگذرد. طنز تلخ این جمله شاید در همین نهفته: شاعران بزرگ وقتی «میمیرند» تازه متولد میشوند. آیا این عدالت است؟
راهکار:
نیمای واقعی در اشعارش بارها از حس انزوا و ناامیدی نوشت، مثل «افسانه» که غرق در تاریکی شب بود. شاید این شوخی، ترجمهٔ همان غم پنهان باشد که پشت لبخند طنازش قایم کرده.