زندگی، حسرت یک شادی معمولی و ساده:
پدیدهای به نام «ناسازگاری لذت» (Hedonic Adaptation) میگوید: آدمها بعد از رسیدن به شادی، خیلی زود به آن عادت میکنند و دوباره دنبال بیشتر میگردند. جالب است که حسرت شادی معمولی، دقیقاً از همین مکانیزم میآید: لحظههایی که آن موقع «معمولی» به نظر میرسیدند، بعداً تبدیل به گنج میشوند. چرا انسان همیشه ارزش چیزها را بعد از از دست دادن میفهمد؟
راهکار:
این جمله انگار از دل کسی بیرون آمده که آرزوی لحظههای ساده را دارد. شاید نگاه آدمها به «معمولی» بودن عوض شده: یک قدم زدن بیهدف، یک خنده بیدلیل، یا یک چای خوردن بیبرنامه. عمیقترین شادیها گاهی در معمولیترین چیزها پنهاناند.