جوانی که فقط صرف دوام آوردن شد:
در علوم اعصاب، مغز انسان در حالت 'بقا' (survival mode) تولید دوپامین را به حداقل میرساند و کورتیزول را بالا میبرد—دقیقاً همان چیزی که خلاقیت و لذت را میکشد. جالب اینجاست که مطالعات نشان میدهند نسلهایی که در بحرانهای اقتصادی بزرگ شدهاند، حتی پس از رفع بحران هم الگوی رفتاری 'دوام آوردن' را حفظ میکنند. آیا این یک میراث نامرئی است که ناخواسته به نسل بعد منتقل میشود؟
راهکار:
انگار که دوام آوردن خود شکلی از زندگی است، اما زندگیای که در آن نفسها را میشماری نه لحظهها را. شاید این جمله تلنگری باشد برای اینکه بپرسیم: اگر امروز مجبور به دوام آوردن نبودیم، چه چیزی را بهعنوان «زندگی» انتخاب میکردیم؟