حسرت دوران جوانی در شعر گل پرپر:
آیا میدانستید گلبرگهای خشخاش فقط ۲۴ ساعت عمر میکنند، اما در همین مدت گردههایشان نسل بعد را میسازد؟ نیچه گفت: «آنچه مرا نکشد، قویترم میکند» اما اشتباه کرد: آنچه ما را میشکند، اغلب همان چیزی است که بعداً با حسرت به آن نگاه میکنیم. پدیده «نوستالژی تحریفشده» باعث میشود خاطرات تلخ هم شیرین جلوه کنند. سوال برای شما: آیا واقعاً آن گل در باغ زندگی کاملتر بود یا فقط یادمان آن را کامل میبیند؟
راهکار:
این بیتها یادآور «سوگیری حافظه» است: مغز ما خوبیهای گذشته را بزرگنمایی میکند و بدیها را محو. شاید آن «باغ زندگی» در لحظه اش هم خار داشته. زاویهای تازه: اگر گل چیده نشده بود، شاید پژمرده میشد. گاهی پرپر شدن خود نوعی ماندگاری است.