افسانه زندگی و مرگ

مگر خواب اجل شیرین کند افسانه ما را:

مغز ما خاطرات را بر اساس لحظه اوج و پایانشان داوری می‌کند؛ به همین دلیل است که مرگ، پایان هر روایت انسانی، ناگزیر آن را شیرین‌تر از تجربه زیسته جلوه می‌دهد. این خطای شناختی همان چیزی است که اسطوره‌ها را از زندگی واقعی می‌سازد.

راهکار:

این بیت را می‌توان از دریچه روان‌شناسی روایت این‌طور بازخوانی کرد: ما نه فقط برای زیستن، بلکه برای پایانِ خوب می‌جنگیم؛ چون ذهن، افسانه را از قاب پایانی آن به یاد می‌سپارد.