تنهایی شادکنندهها: کسی حالشان را خوب نمیکند:
این پدیده در روانشناسی به «خستگی همدلی» (Compassion Fatigue) معروف است: افرادی که مدام به دیگران انرژی میدهند، خودشان دچار کمبود دریافت عاطفی میشوند. جالب اینجاست که مغز ما هنگام کمک به دیگران دوپامین ترشح میکند، اما این پاداش کوتاهمدت، نیاز به مراقبت متقابل را پنهان میکند. آیا جامعه ما یاد گرفته که فقط از «دهندگان» انتظار داشته باشد، بدون اینکه به «گیرندگان» تبدیل شوند؟
راهکار:
این الگو در روابط انسانی شبیه به «فداکاری یکطرفه» است. جالب اینجاست که بسیاری از این افراد به دلیل ترس از سربار شدن، نیازهای خود را پنهان میکنند. شاید سوال این باشد: آیا جامعه ما ارزش حمایت از «حمایتکنندهها» را میداند؟