نشانه‌های بی‌وجدانی و ریشه روانی آن:
پژوهش‌های عصب‌شناختی نشان می‌دهد وجدان صرفاً یک مفهوم اخلاقی نیست؛ بلکه تا حد زیادی به قشر پیش‌پیشانی مغز وابسته است. در اسکن مغزی افراد دارای اختلال شخصیت ضداجتماعی، هنگام مواجهه با تصاویر رنج دیگران، فعالیت آمیگدال و نواحی مرتبط با همدلی به‌شکل معناداری پایین‌تر است. جالب‌تر اینکه برخی آزمایش‌ها نشان داده‌اند حتی در افراد عادی، کمبود خواب یا استرس مزمن می‌تواند واکنش‌های اخلاقی را موقتاً کند کند؛ انگار وجدان یک ماهیچه شناختی است که گاهی خسته می‌شود.
راهکار:
می‌شود این جمله را از زاویه عصب‌شناختی هم دید: وجدان یک نقطه صفر و یکی نیست، بلکه طیفی از حساسیت اخلاقی است که تحت تأثیر تربیت، همدلی و حتی عملکرد قشر پیش‌پیشانی مغز شکل می‌گیرد. برخی افراد واقعاً سازوکار بازداری اخلاقی ضعیف‌تری دارند، اما در عوض بسیاری از آدم‌ها فقط در شرایط خاص وجدانشان خاموش می‌شود. این دیدگاه کمک می‌کند به جای قضاوت قطعی، رفتار طرف مقابل را در بستر موقعیت و ظرفیت روانی‌اش بفهمیم.