آرام کردن دیگران با حرفهایی که خودت نیاز داری:
در روانشناسی، این رفتار «والدینهسازی» نامیده میشود: فردی که در کودکی مجبور به مراقبت عاطفی از والدین خود بوده، در بزرگسالی این نقش را با دیگران تکرار میکند. مغز این الگو را به عنوان یک راهحل برای کسب امنیت و عشق شرطی میآموزد، حتی اگر هزینهاش نادیده گرفتن نیازهای خودش باشد. آیا تا به حال توجه کردهای که این گفتگوهای یکطرفه در نهایت تو را خالی میکند؟
راهکار:
این یک الگوی رایج در روانشناسی به نام «والدگری معکوس» است، جایی که فرد نیازهای عاطفی دیگران را پیش از نیازهای خود برآورده میکند. میتوانی یک هفته، حرفهایی را که آرزوی شنیدنش را داری، دقیقاً بنویسی و ببینی آیا فرصتی برای بیان آنها به وجود میآوری؟