اضطراب از آینده و حسرت گذشته: چرا حال را نمیبینیم؟:
مغز انسان در پردازش گذشته و آینده از یک شبکه عصبی یکسان استفاده میکند: شبکه پیشفرض مغز. این موضوع باعث میشود که نشخوار فکری درباره گذشته و اضطراب درباره آینده همزمان فعال شوند و حضور در لحظه حال را تقریبا غیرممکن کنند. تحقیقات نشان داده که مدیتیشن و تمرین ذهنآگاهی میتواند این شبکه را خاموش کند. آیا شما هم حس میکنید که این دو زمان در ذهنتان با هم دعوا دارند؟
راهکار:
این حس گیر افتادن بین گذشته و آینده در واقع نشانهای از هوشیاری بالای شماست. مغز شما مدام در حال شبیهسازی سناریوهاست. به جای سرکوب، میتوانید این دو نیرو را به ابزاری برای برنامهریزی و یادگیری تبدیل کنید. یک تکنیک ساده: هر روز ۵ دقیقه به طور آگاهانه به گذشته فکر کنید (برای درس گرفتن) و ۵ دقیقه به آینده (برای هدفگذاری)، بقیه زمان را به حال اختصاص دهید.