آدم نفس کشیدن را فراموش نمیکند، من هم تو را فراموش نمیکنم:
مغز انسان برای فراموشی هم اراده نمیخواهد؛ هیپوکامپ خاطرات عاطفی را با بویایی گره زده است. در یک پژوهش، بوی عطر شریک سابق، همان نواحی وابستگی را فعال میکند که مواد اعتیادآور فعال میکنند. نفس کشیدن هم توسط ساقه مغز کنترل میشود و یادگیری آن غیرارادی است؛ اما فراموشی عشق، برخلاف تنفس، در قشر پیشپیشانی تصمیم گرفته نمیشود. عشق مثل رایحه در حافظه کپسوله میشود. سوال: آیا این فراموشی نوعی خیانت فیزیولوژیک نیست؟
راهکار:
نفسکشیدن بیاختیار است، اما تو برای این دل نه یک عادت، که یک ضرورت شدهای؛ همانطور که بدن بدون نفس نمیماند، این دل هم بدون یاد تو تعطیل میشود.