ایده‌آل کردن طرف مقابل

وقتی به عشق مقام خدا می‌دهی، شکست تقصیر او نیست:

در روانشناسی به این پدیده «خطای فرشته‌سازی» می‌گویند؛ مغز وقتی کسی را ایده‌آل می‌کند، مدارهای پردازش خطا را موقتاً غیرفعال می‌کند. آزمایش‌ها نشان داده‌اند افراد دچار «سوگیری هاله» حتی نشانه‌های صریح بی‌مهری را به شوخی یا شرایط بیرونی تعبیر می‌کنند. به بیان دقیق، تو او را نمی‌پرستیدی؛ پروژهٔ نجات خودت را روی او سوار کرده بودی. حالا که عینک خدایی افتاده، اولین آدمِ واقعی را می‌بینی. آیا مقام خدایی را به خودت هم داده‌ای؟

راهکار:

این جمله در واقع دربارهٔ نبودِ مرز بین عشق و عبادت است؛ عاشق بودن یعنی انسان را انسان دیدن، نه آینهٔ آرمان‌هایت. بازگشت این حس به خودت، چیزی است که پشت این سطرها نانوشته مانده.