هشدار: ساخته ذهن مریض و بچههای مردم:
بر اساس پژوهشهای روانپویشی، انسانها تمایل ناخودآگاهی دارند تا آسیبهای روانی حلنشده خود را به نسل بعد منتقل کنند؛ این چرخه «انتقال بیننسلی تروما» نام دارد. کودکان مانند اسفنج، اضطرابهای فرافکنیشده والدین یا جامعه را جذب میکنند. جالب اینکه این انتقال اغلب در پوشش «تربیت» یا «ارزشهای والا» رخ میدهد. آیا میتوان مرز بین آموزش واقعی و تحمیل روانزخم را تشخیص داد؟
راهکار:
این جمله، بازتابی از یکی از عمیقترین سازوکارهای روانشناختی است: «فرافکنی» جمعی. وقتی جامعهای دچار روانزخم حلنشده میشود، ناخودآگاه آن را در قالب ایدئولوژی بر نسل بعد تحمیل میکند. شاید به جای خشم، نیاز به ریشهیابی این «ذهن مریض» در بستر تاریخ داشته باشیم.