یادگیری در پیری

پیر شدن برای دانستن، جوان ماندن برای عمل کردن | ژوبرت:

عصب‌شناسی این پارادوکس را تأیید می‌کند: «هوش بلورین» (انباشت دانش) تا ۶۰-۷۰ سالگی اوج می‌گیرد؛ اما «هوش سیال» (سرعت پردازش و اجرای سریع) از اوایل ۲۰سالگی کم می‌شود. مغز پیر می‌داند، مغز جوان اجرا می‌کند. نکته جالب: پلاستیسیته عصبی در جوانی بالاست، ولی اتصال معنا به تجربه فقط با پیری ساخته می‌شود. آیا می‌توان با تمرین ترکیبی، این دو پنجره را هم‌زمان باز کرد؟

راهکار:

این متن را می‌توان معکوس خواند: شاید «پیری» یعنی بلوغ دیدن و «جوانی» یعنی بلوغ اقدام؛ پس در هر سنی یک قدم عقب‌تر و یک قدم جلوتر هستیم.