یادگیری ارزش آدمها بر اساس میزان اهمیت دادنشان:
مغز انسان ارزش اجتماعی را با مدار پاداش و دوپامین پردازش میکند؛ وقتی کسی به ما بیتوجهی میکند، همان ناحیهای فعال میشود که در درد فیزیکی فعال است. طبق «اصل تقابل» کالدینی، ما ناخودآگاه به کسانی که به ما توجه میکنند اعتبار بیشتری میدهیم؛ پس معیار ارزشگذاری ما بر اساس «چقدر به من اهمیت میدهند» ممکن است نه ذات آدمها، بلکه بازتابی از میزان تقویت هیجانی دریافتی باشد. این یعنی فهرست ارزشی ما میتواند نوعی سوگیری خودمرجعی باشد.
راهکار:
جالب اینجاست که معیار «چقدر به من اهمیت میدهند» اغلب بازتابی از نیازهای خود ماست؛ آدمها ظرفیتهای متفاوتی برای ابراز توجه دارند و شاید بهتر است بهجای رتبهبندی قطعی، مرزها را با زبانِ رفتار هر فرد تعریف کنی.