یادگاری روی دیوارها

شهر پر از یاد تو؛ دلتنگی در هر دیوار:

نورون‌های مغز ما مکان‌ها را با خاطرات عاطفی پیوند می‌دهند. مطالعه‌ای در ۲۰۱۷ نشان داد دیدن محیطی که با یک عزیز مرتبط بوده، همان نواحی مغز را فعال می‌کند که خود آن شخص. شهر عملاً یک نقشه عصبی از گذشته‌ست. چرا بعضی خیابان‌ها برایمان «آشنا» و بعضی «غریبه»اند؟

راهکار:

این حس آشناست: هر کوچه و دیوار، یادآور کسی است که رفته. شاید بتوانی این خاطرات را به یک دفترچه سفر ذهنی تبدیل کنی – جایی که هر مکان را با یک جمله یا عکس ثبت می‌کنی تا بعدها خودت را در آن زمان بهتر ببینی.