یادگاری های لای کتاب

خاطره‌های جا مانده بین صفحات کتاب:

در قرون وسطا، راهبان حاشیه‌ی کتاب‌ها را «باغِ متن» می‌نامیدند. علوم اعصاب هم می‌گوید همان لحظه‌ی حاشیه‌نویسی، نورون‌ها را چنان فعال می‌کند که خاطره عمیق‌تر تثبیت می‌شود؛ پس این یادگاری‌های لای کتاب فقط حس‌وحال نیستند، نقشه‌ی عصبیِ لحظه‌ی «شدنِ تو» هستند. اگر جایشان خالی بود، کتاب را طور دیگری می‌خواندی؟

راهکار:

این خاطره‌ها در واقع «نشانکِ» لحظه‌های تو هستند؛ هر بار که کتاب را باز می‌کنی، می‌توانی از خلال آن‌ها نسخه‌ی قدیمی‌تر خودت را هم مرور کنی.